Hat Saphli and the Pathio Coast: Chumphon's Quiet Northern Beaches

Ask a Chumphon local to name the province's best beach and most will say Thung Wua Laen, the famous strip we covered in its own guide on this blog. Ask where they themselves go on a quiet day, though, and a different name keeps coming up: Hat Saphli. Saphli is a fishing village of roughly three thousand people in Pathio district, sixteen to eighteen kilometres north of Chumphon town, with a beach about 2.8 kilometres long, a pier, a small shrine, a Friday walking street and almost none of the apparatus of tourism. It shares a subdistrict — and a coastline — with Thung Wua Laen just to its south, yet it feels a full step quieter, and in 2025 it earned a distinction no resort beach in Thailand could match: in the Pollution Control Department's coastal water quality results, Ao Saphli came first in the whole country, with Thung Wua Laen fourth. This guide explains Saphli on its own terms, then follows the Pathio coast road north past the airport to the emptier bays beyond — Ao Bo Mao, Ao Thung Makham and the rocky coves in between — for travellers who want Chumphon's sea without Chumphon's small crowds, such as they are.

Thung Wua Laen, in the same Saphli subdistrict — Hat Saphli begins where this famous strip's crowds end. Photo: Lamacchiacosta, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

Hat Saphli Itself: A Village Beach, Not a Resort Strip

The first thing to understand about Hat Saphli is that it is a village beach in the literal sense: the village came first, and the beach is simply where the village meets the Gulf. Saphli's houses, shops and morning market sit a street or two back from the sand, the fishing boats work out of Saphli Pier, and the beach road runs along a long, wide stretch of pale sand shaded in places by casuarina trees and coconut palms. There are small resorts and bungalows — enough that staying here is easy — but there is no beach club, no jet-ski line, no row of bars competing on volume. What there is, instead, is the ordinary, attractive rhythm of a Thai coastal community that happens to have an excellent beach attached to it: kids in the shallows after school, families with mats and grilled food at weekends, fishermen mending gear within sight of the water they work.

The beach itself is generous. At around 2.8 kilometres it is long enough for a proper walk, wide enough that even a holiday weekend never feels crowded, and gently sloped, with wading possible well out from shore — one reason local families favour it. Like every beach in Pathio and Mueang Chumphon, Saphli faces east into the Gulf of Thailand, which settles the day's shape: sunrise is the spectacle, not sunset. Come early and the light arrives straight over the water, the fleet already out, the sand cool. By late morning the honest thing to do is what the village does — swim, eat, find shade, repeat — and by late afternoon the beach softens again as the heat drops and the walking-street crowd begins to think about Friday. If your idea of a beach day needs a programme of activities, Saphli will feel too quiet. If your idea is a clean sea, a long shore and a village that feeds you well, it is close to perfect.

At the northern end of the village, a short rise leads to the viewpoint locals call Laem Saphli, also known as Khao Yai Hap. It is not a grand attraction — a bridge and resting area on a coastal headland — but it gives the one elevated view of Saphli Bay: the curve of the beach, the pier, the shoreline running south toward Thung Wua Laen, and the working community spread below. Go in the morning or late afternoon, when the light does the work. Pair it with the pier itself, where the day's catch comes in and the village's living is plainest to see, and you have Saphli's whole argument in two stops: a place that looks after its water, its boats and its beach, in that order — and lets visitors enjoy all three.

Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com

The Cleanest Water in Thailand — Officially

It is worth pausing on that 2025 result, because it changes how a traveller should rank this coast. Thailand's Pollution Control Department tests coastal water quality around the country, and in its 2025 results Ao Saphli placed first nationally, with Thung Wua Laen — a few kilometres south in the same subdistrict — fourth. Two of the four cleanest swimming coasts in Thailand, in other words, sit side by side in one small district of a province most visitors only pass through on the way to a ferry. That is not a marketing line invented by a resort; it is a government measurement, and it matches what swimmers report anecdotally: clear water, clean sand, and a shore without the runoff and crowding pressures that drag better-known beaches down the table.

Clean water still obeys seasons, and our weather guide on this blog covers the Gulf's rhythm in full. The short version: the calmest, clearest months on this east-facing coast run roughly from February into the early monsoon, the water stays swimmable for much of the year, and the roughest, wettest stretch arrives with the northeast monsoon in November and December, when the Gulf off Chumphon can be genuinely lively and ferry and boat plans need checking on the day. Saphli's shallow, gentle profile helps in ordinary conditions, but no beach on this coast should be swum in heavy weather, and local advice — from the village that fishes these waters — always outranks a guidebook, including this one. Visit in the good months, though, and you are swimming in water that Thailand's own tests rank as the cleanest in the kingdom. Not many beaches anywhere can say that.

The Pathio coast in Saphli subdistrict — the shoreline that took first and fourth place in Thailand's 2025 water-quality results. Photo: Hdamm, CC BY-SA 3.0, via Wikimedia Commons.

North Along the Pathio Coast: The Airport Bays

Saphli is the natural base for the rest of Pathio, and the coast road north from the village is one of Chumphon's pleasures in itself — a quiet run through coconut country with the sea appearing and disappearing on your right. Pathio is also the airport district: Chumphon Airport (CJM) sits inland here, which makes this northern coast, counterintuitively, the easiest part of the province to reach by air and the first coastline a fly-in visitor can be standing on. The beaches thin out as you go, and each bay has its own temper.

About thirty kilometres north of Chumphon town, and roughly a kilometre from the airport, lies Ao Bo Mao — Spring Tree Bay. It is a long white-sand beach with small resorts and seafood restaurants that still manages to feel unspoiled, with views across to the headlands of Cape Pathio and Laem Thaen. From Ao Bo Mao you can rent a boat out to Ko Khai, the small island offshore, or do considerably less than that, which is the bay's real specialty. A few kilometres further, Ao Thung Makham offers something different again: unspoiled white sand split by limestone rock formations into a series of curved bays, so the beach keeps changing character as you walk it. Between and around these named beaches are smaller coves — palm-fringed, rocky at the ends, sometimes with nobody on them at all — including stretches locally known for clear water and shore snorkelling around the rocks. Do not expect signs, lifeguards or facilities at the small ones; that is precisely the point of them. Take water, take shade, and take everything back out with you.

The honest way to do the Pathio coast is slowly and in order: a night or two in Saphli for the village and its beach, a day running north bay by bay with swims where the water invites you, and Thung Wua Laen — a few minutes south of Saphli, in the same subdistrict — saved for a sunrise walk and its slightly livelier row of beach restaurants and dive shops when you want them. Travellers who race this coast in an afternoon see a string of pretty bays. Travellers who base themselves on it discover that the bays are not interchangeable: Saphli is the village, Bo Mao is the escape, Thung Makham is the geology, and Thung Wua Laen is the postcard. Together they make a beach holiday that needs no island, no ferry and no crowd — though the islands, as ever in Chumphon, are waiting offshore if you want them.

The islands offshore — the Pathio bays face the same island-dotted Gulf as the national park coast. Photo: KOSIN SUKHUM, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

Friday Night in Saphli: Walking Street, Shrine and Seafood

If you can arrange one evening in Saphli, arrange a Friday. The Saphli Municipality Walking Street runs on Friday evenings along the road leading to Saphli Pier — a small community market with a seaside feel: local food and seafood first, then snacks, drinks, clothing, household goods and souvenirs, run by and for the village, with visitors welcome in the easy way of Thai municipal markets everywhere. It is not a big-city night market and does not try to be. It is the village feeding itself in public, by the sea, at the end of the working week — and as a traveller you are simply invited to join in. Eat your way along it the way our Chumphon food guide recommends for the town market: small portions, many stalls, whatever came off the boats that day at the centre of the plate.

The walking street also sits within a few hundred metres of two of the village's anchors. Saphli has its own Prince of Chumphon shrine, near the pier — a reminder that devotion to Sadet Tia, the Father of the Thai Navy who died at Hat Sai Ri south of town in 1923, runs the whole length of this coast, not just at the famous southern memorial we covered in our shrine guide. A quiet stop to pay respects pairs naturally with the market's bustle. And the pier itself, at the end of the same road, gives the evening its backdrop: boats in for the night, the bay darkening, the smell of grills mixing with sea air. A full Saphli Friday writes itself — beach in the afternoon, viewpoint for the last light, shrine and pier at dusk, walking street for dinner. Nothing in it costs much, nothing needs booking, and almost nobody in it will be a tourist. That combination is getting harder to find on Thailand's coasts, and Saphli still offers it every week.

Getting to Saphli and Getting Around

Saphli is straightforward to reach once you stop thinking of Chumphon as only a ferry town. From Chumphon town, the village is sixteen to eighteen kilometres north — an easy run by taxi, songthaew or hired car, and close enough that even a one-night stopover can include a Saphli beach afternoon. Saphli even has its own small railway station on the Southern Line, a class 3 station 453.8 kilometres from Thon Buri in Bangkok, served by the Ordinary 254/255 Lang Suan–Thon Buri trains — slow, local and atmospheric rather than fast, and a genuinely charming way to arrive in a fishing village if your schedule is loose. Most travellers will use Chumphon station in town, the province's main rail hub, and ride north from there; our trains and transport guide covers both in detail. Flying in is simplest of all: Chumphon Airport is here in Pathio district, so a Saphli or Ao Bo Mao stay can begin within the hour of landing.

Once based in Saphli, the coast is best explored with wheels — a hired car with a driver for the bay-hopping day, or a motorbike only for riders who are licensed, insured and experienced, because, as we say in every guide on this coast, Chumphon's roads are not the place to learn. Distances are kind: Thung Wua Laen is a few minutes south, town is under half an hour, the airport bays are a short run north. Stay at least two nights if you can. One night makes Saphli a detour; two or three make it what it deserves to be — the base for the quietest, cleanest stretch of beach coast in Chumphon, and one of the best-kept secrets on the whole Gulf shore.

Chumphon station — the main hub, under half an hour south of Saphli; Saphli also has its own small station on the same line. Photo: Shamuneko, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

Chumphon sells itself, modestly, as a gateway. Saphli is the proof that the gateway has a north door as well as a southern one — and behind this one there is no ferry queue at all, just a fishing village, Thailand's cleanest measured swimming water, a Friday market by the pier, and a string of bays running up the Pathio coast toward the airport. Go before everyone else works it out. On this evidence, the village is in no hurry — and that is exactly why it is worth the trip.

---

— ภาษาไทย / Thai version below —

หาดสะพลีและชายฝั่งปะทิว: ชายหาดเงียบทางเหนือของชุมพร

หากถามคนชุมพรให้บอกชื่อชายหาดที่ดีที่สุดของจังหวัด คนส่วนใหญ่จะตอบว่าหาดทุ่งวัวแล่น แถบหาดชื่อดังที่เราครอบคลุมไว้ในคู่มือเฉพาะของมันในบล็อกนี้ แต่หากถามว่าพวกเขาเองไปที่ไหนในวันที่เงียบสงบ ชื่ออื่นจะปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ นั่นคือหาดสะพลี สะพลีเป็นหมู่บ้านชาวประมงที่มีผู้คนราวสามพันคนในอำเภอปะทิว ห่างจากตัวเมืองชุมพรไปทางเหนือสิบหกถึงสิบแปดกิโลเมตร มีชายหาดยาวราว 2.8 กิโลเมตร มีท่าเรือ ศาลเล็ก ๆ ถนนคนเดินในวันศุกร์ และแทบไม่มีเครื่องมือของการท่องเที่ยวเลย มันใช้ตำบลเดียวกัน และชายฝั่งเดียวกัน กับหาดทุ่งวัวแล่นที่อยู่ทางใต้ของมัน แต่ให้ความรู้สึกเงียบกว่าหนึ่งก้าวเต็ม ๆ และในปี พ.ศ. 2568 มันได้รับเกียรติที่ชายหาดรีสอร์ทใดในประเทศไทยก็เทียบไม่ได้ นั่นคือในผลคุณภาพน้ำชายฝั่งของกรมควบคุมมลพิษ อ่าวสะพลีได้อันดับหนึ่งของทั้งประเทศ และหาดทุ่งวัวแล่นได้อันดับสี่ คู่มือนี้อธิบายสะพลีในแบบของมันเอง จากนั้นตามถนนชายฝั่งปะทิวขึ้นเหนือผ่านสนามบินไปยังอ่าวที่ว่างเปล่ากว่าถัดไป ทั้งอ่าวบ่อเมา อ่าวทุ่งมะขาม และเวิ้งอ่าวเล็ก ๆ ระหว่างนั้น สำหรับนักเดินทางที่ต้องการทะเลของชุมพรโดยไม่มีฝูงชนเล็ก ๆ ของชุมพรอย่างที่เป็นอยู่

หาดสะพลีในตัวมันเอง: ชายหาดของหมู่บ้าน ไม่ใช่แถบรีสอร์ท

สิ่งแรกที่ต้องเข้าใจเกี่ยวกับหาดสะพลีคือมันเป็นชายหาดของหมู่บ้านในความหมายตามตัวอักษร หมู่บ้านมาก่อน และชายหาดเป็นเพียงที่ซึ่งหมู่บ้านพบกับอ่าวไทย บ้านเรือน ร้านค้า และตลาดเช้าของสะพลีอยู่ห่างจากผืนทรายเพียงหนึ่งหรือสองถนน เรือประมงทำงานออกจากท่าเรือสะพลี และถนนชายหาดวิ่งไปตามผืนทรายสีอ่อนที่ยาวและกว้าง มีร่มเงาจากต้นสนทะเลและต้นมะพร้าวในบางจุด มีรีสอร์ทเล็ก ๆ และบังกะโล เพียงพอที่การพักที่นี่เป็นเรื่องง่าย แต่ไม่มีบีชคลับ ไม่มีแถวเจ็ตสกี ไม่มีแถวบาร์ที่แข่งกันด้วยเสียง สิ่งที่มีแทนคือจังหวะธรรมดาและน่าชื่นชมของชุมชนชายฝั่งไทยที่บังเอิญมีชายหาดที่ยอดเยี่ยมติดอยู่ ทั้งเด็ก ๆ ในน้ำตื้นหลังเลิกเรียน ครอบครัวกับเสื่อและอาหารย่างในวันสุดสัปดาห์ และชาวประมงที่ซ่อมอุปกรณ์ในสายตาของน้ำที่พวกเขาทำงาน

ตัวชายหาดนั้นกว้างขวาง ด้วยความยาวราว 2.8 กิโลเมตร มันยาวพอสำหรับการเดินอย่างจริงจัง กว้างพอที่แม้วันหยุดสุดสัปดาห์ก็ไม่เคยรู้สึกแออัด และลาดเอียงอย่างอ่อนโยน มีการลุยน้ำได้ไกลจากฝั่ง ซึ่งเป็นเหตุผลหนึ่งที่ครอบครัวท้องถิ่นชื่นชอบมัน เช่นเดียวกับชายหาดทุกแห่งในปะทิวและเมืองชุมพร สะพลีหันหน้าตะวันออกสู่อ่าวไทย ซึ่งกำหนดรูปร่างของวันนั้น พระอาทิตย์ขึ้นคือปรากฏการณ์ ไม่ใช่พระอาทิตย์ตก มาตั้งแต่เช้าและแสงจะมาถึงตรงเหนือน้ำ กองเรือออกไปแล้ว ผืนทรายเย็นสบาย พอถึงช่วงสายสิ่งที่ซื่อตรงที่ควรทำคือสิ่งที่หมู่บ้านทำ ทั้งว่ายน้ำ กิน หาที่ร่ม และทำซ้ำ และพอถึงช่วงบ่ายแก่ ๆ ชายหาดจะอ่อนลงอีกครั้งเมื่อความร้อนลดลงและผู้คนของถนนคนเดินเริ่มคิดถึงวันศุกร์ หากความคิดของเราเกี่ยวกับวันชายหาดต้องการโปรแกรมกิจกรรม สะพลีจะรู้สึกเงียบเกินไป หากความคิดของเราคือทะเลที่สะอาด ชายฝั่งที่ยาว และหมู่บ้านที่เลี้ยงเราอย่างดี มันก็ใกล้เคียงกับความสมบูรณ์แบบ

ที่ปลายเหนือของหมู่บ้าน ทางขึ้นสั้น ๆ นำไปสู่จุดชมวิวที่คนท้องถิ่นเรียกว่าแหลมสะพลี หรือที่รู้จักกันในชื่อเขาใหญ่หับ มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ยิ่งใหญ่ ทั้งสะพานและพื้นที่พักผ่อนบนแหลมชายฝั่ง แต่มันให้ทิวทัศน์เดียวจากที่สูงของอ่าวสะพลี ทั้งโค้งของชายหาด ท่าเรือ แนวชายฝั่งที่วิ่งลงใต้ไปทางหาดทุ่งวัวแล่น และชุมชนที่ทำงานแผ่อยู่เบื้องล่าง ไปในตอนเช้าหรือช่วงบ่ายแก่ ๆ เมื่อแสงทำงาน จับคู่มันกับตัวท่าเรือ ที่ซึ่งปลาที่จับได้ในวันนั้นขึ้นฝั่งและการทำมาหากินของหมู่บ้านเห็นได้ชัดเจนที่สุด และเราจะได้ข้อโต้แย้งทั้งหมดของสะพลีในสองจุดแวะ นั่นคือสถานที่ที่ดูแลน้ำ เรือ และชายหาดของมัน ตามลำดับนั้น และให้ผู้มาเยือนเพลิดเพลินทั้งสามอย่าง

น้ำที่สะอาดที่สุดในประเทศไทย — อย่างเป็นทางการ

มันคุ้มค่าที่จะหยุดที่ผลของปี พ.ศ. 2568 นั้น เพราะมันเปลี่ยนวิธีที่นักเดินทางควรจัดอันดับชายฝั่งนี้ กรมควบคุมมลพิษของประเทศไทยทดสอบคุณภาพน้ำชายฝั่งทั่วประเทศ และในผลของปี พ.ศ. 2568 อ่าวสะพลีได้อันดับหนึ่งของประเทศ และหาดทุ่งวัวแล่นซึ่งอยู่ห่างไปทางใต้ไม่กี่กิโลเมตรในตำบลเดียวกัน ได้อันดับสี่ สองในสี่ชายฝั่งสำหรับว่ายน้ำที่สะอาดที่สุดในประเทศไทย กล่าวอีกนัยหนึ่ง ตั้งอยู่เคียงข้างกันในอำเภอเล็ก ๆ อำเภอเดียวของจังหวัดที่ผู้มาเยือนส่วนใหญ่เพียงผ่านทางไปขึ้นเรือเฟอร์รี นั่นไม่ใช่ประโยคการตลาดที่รีสอร์ทคิดขึ้น มันคือการวัดของรัฐบาล และมันตรงกับที่นักว่ายน้ำรายงานกันอย่างไม่เป็นทางการ ทั้งน้ำใส ผืนทรายสะอาด และชายฝั่งที่ไม่มีแรงกดดันจากน้ำเสียและความแออัดที่ดึงชายหาดที่มีชื่อเสียงกว่าลงในตาราง

น้ำที่สะอาดยังคงเชื่อฟังฤดูกาล และคู่มือสภาพอากาศของเราในบล็อกนี้ครอบคลุมจังหวะของอ่าวไว้อย่างเต็มที่ ฉบับสั้นคือ เดือนที่สงบและใสที่สุดบนชายฝั่งที่หันหน้าตะวันออกนี้มีตั้งแต่ราวเดือนกุมภาพันธ์เข้าไปสู่ต้นฤดูฝน น้ำยังคงว่ายได้เป็นส่วนใหญ่ของปี และช่วงที่ rough และเปียกที่สุดมาพร้อมลมมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือในเดือนพฤศจิกายนและธันวาคม เมื่ออ่าวนอกฝั่งชุมพรอาจมีคลื่นลมแรงจริงและแผนเรือเฟอร์รีและเรือจำเป็นต้องตรวจสอบในวันนั้น รูปร่างที่ตื้นและอ่อนโยนของสะพลีช่วยในสภาพปกติ แต่ไม่ควรว่ายน้ำที่ชายหาดใดบนชายฝั่งนี้ในสภาพอากาศเลวร้าย และคำแนะนำท้องถิ่นจากหมู่บ้านที่จับปลาในน้ำเหล่านี้ ย่อมอยู่เหนือหนังสือคู่มือเสมอ รวมถึงเล่มนี้ด้วย อย่างไรก็ตาม หากมาเยือนในเดือนที่ดี เรากำลังว่ายน้ำในน้ำที่ผลทดสอบของประเทศไทยเองจัดอันดับว่าสะอาดที่สุดในราชอาณาจักร ชายหาดไม่กี่แห่งที่ไหนก็ตามสามารถพูดเช่นนั้นได้

ขึ้นเหนือตามชายฝั่งปะทิว: อ่าวข้างสนามบิน

สะพลีเป็นฐานตามธรรมชาติสำหรับส่วนที่เหลือของปะทิว และถนนชายฝั่งทางเหนือจากหมู่บ้านเป็นหนึ่งในความเพลิดเพลินของชุมพรในตัวมันเอง ทั้งการวิ่งที่เงียบสงบผ่านดินแดนต้นมะพร้าวโดยมีทะเลปรากฏและหายไปทางขวามือของเรา ปะทิวยังเป็นอำเภอของสนามบินด้วย สนามบินชุมพร (CJM) ตั้งอยู่ด้านในของที่นี่ ซึ่งทำให้ชายฝั่งทางเหนือนี้ ตรงข้ามกับความรู้สึก เป็นส่วนของจังหวัดที่เข้าถึงได้ง่ายที่สุดทางอากาศ และเป็นชายฝั่งแรกที่ผู้มาเยือนที่บินเข้ามาสามารถยืนอยู่ได้ ชายหาดจะเบาบางลงเมื่อเราขึ้นไป และแต่ละอ่าวมีอารมณ์ของมันเอง

ห่างจากตัวเมืองชุมพรไปทางเหนือราวสามสิบกิโลเมตร และราวหนึ่งกิโลเมตรจากสนามบิน คืออ่าวบ่อเมา อ่าวต้นไม้แห่งฤดูใบไม้ผลิ มันเป็นชายหาดทรายขาวที่ยาว มีรีสอร์ทเล็ก ๆ และร้านอาหารทะเลที่ยังคงให้ความรู้สึกไม่ถูกทำลาย พร้อมทิวทัศน์ข้ามไปยังแหลมของแหลมปะทิวและแหลมแทน จากอ่าวบ่อเมาเราสามารถเช่าเรือออกไปเกาะไข่ เกาะเล็ก ๆ นอกฝั่ง หรือทำน้อยกว่านั้นมาก ซึ่งเป็นความพิเศษที่แท้จริงของอ่าวนี้ ห่างออกไปอีกไม่กี่กิโลเมตร อ่าวทุ่งมะขามเสนอบางสิ่งที่แตกต่างออกไปอีก ทั้งทรายขาวที่ไม่ถูกทำลายที่ถูกแยกด้วยรูปหินปูนออกเป็นชุดของอ่าวโค้ง ดังนั้นชายหาดจึงเปลี่ยนแปลงลักษณะไปเรื่อย ๆ ขณะที่เราเดินไปตามมัน ระหว่างและรอบ ๆ ชายหาดที่มีชื่อเหล่านี้คือเวิ้งอ่าวเล็ก ๆ ทั้งที่มีต้นปาล์มล้อมรอบ มีหินที่ปลาย บางครั้งไม่มีใครอยู่เลย รวมถึงช่วงที่คนท้องถิ่นรู้จักกันว่ามีน้ำใสและการดำน้ำตื้นริมโขดหิน อย่าคาดหวังป้าย เจ้าหน้าที่ช่วยชีวิต หรือสิ่งอำนวยความสะดวกที่อ่าวเล็ก ๆ เหล่านั้น นั่นคือจุดประสงค์ของพวกมันอย่างแท้จริง จงนำน้ำไป นำร่มเงาไป และนำทุกอย่างกลับออกไปด้วย

วิธีที่ซื่อตรงในการเที่ยวชายฝั่งปะทิวคืออย่างช้า ๆ และตามลำดับ ทั้งคืนหรือสองคืนในสะพลีสำหรับหมู่บ้านและชายหาดของมัน หนึ่งวันวิ่งขึ้นเหนือทีละอ่าวพร้อมการว่ายน้ำในที่ที่น้ำเชิญชวนเรา และหาดทุ่งวัวแล่นซึ่งอยู่ห่างจากสะพลีไปทางใต้เพียงไม่กี่นาที ในตำบลเดียวกัน เก็บไว้สำหรับการเดินชมพระอาทิตย์ขึ้นและแถวร้านอาหารชายหาดและร้านดำน้ำที่มีชีวิตชีวากว่าเล็กน้อยของมันเมื่อเราต้องการ นักเดินทางที่เร่งรีบผ่านชายฝั่งนี้ในบ่ายเดียวจะเห็นสายของอ่าวที่สวยงาม นักเดินทางที่ตั้งฐานอยู่บนมันจะค้นพบว่าอ่าวเหล่านั้นไม่สามารถใช้แทนกันได้ ทั้งสะพลีคือหมู่บ้าน บ่อเมาคือการหลบหนี ทุ่งมะขามคือธรณีวิทยา และทุ่งวัวแล่นคือโปสการ์ด รวมกันพวกมันก่อเป็นวันหยุดชายหาดที่ไม่ต้องการเกาะ ไม่ต้องการเรือเฟอร์รี และไม่ต้องการฝูงชน แม้ว่าเกาะต่าง ๆ อย่างเช่นเคยในชุมพร จะรออยู่นอกฝั่งหากเราต้องการ

คืนวันศุกร์ในสะพลี: ถนนคนเดิน ศาล และอาหารทะเล

หากเราจัดค่ำคืนหนึ่งในสะพลีได้ จงจัดให้เป็นวันศุกร์ ถนนคนเดินเทศบาลสะพลีจัดในเย็นวันศุกร์ตามถนนที่มุ่งไปท่าเรือสะพลี เป็นตลาดชุมชนขนาดเล็กที่มีบรรยากาศริมทะเล ทั้งอาหารท้องถิ่นและอาหารทะเลก่อน จากนั้นขนม เครื่องดื่ม เสื้อผ้า ของใช้ในบ้าน และของที่ระลึก ดำเนินการโดยและสำหรับหมู่บ้าน โดยมีผู้มาเยือนได้รับการต้อนรับในวิธีที่ง่ายของตลาดเทศบาลไทยทั่วไป มันไม่ใช่ตลาดกลางคืนของเมืองใหญ่และไม่พยายามจะเป็น มันคือหมู่บ้านที่เลี้ยงตัวเองในที่สาธารณะ ริมทะเล ในตอนท้ายของสัปดาห์ทำงาน และในฐานะนักเดินทางเราก็ได้รับเชิญให้เข้าร่วมเฉย ๆ กินไปตามทางของมันอย่างที่คู่มืออาหารชุมพรของเราแนะนำสำหรับตลาดในตัวเมือง ทั้งปริมาณเล็ก ๆ หลายแผง และอะไรก็ตามที่ลงจากเรือในวันนั้นเป็นศูนย์กลางของจาน

ถนนคนเดินยังตั้งอยู่ภายในไม่กี่ร้อยเมตรของสองเสาหลักของหมู่บ้าน สะพลีมีศาลกรมหลวงชุมพรของมันเอง ใกล้ท่าเรือ เป็นเครื่องเตือนใจว่าความศรัทธาต่อเสด็จเตี่ย พระบิดาแห่งกองทัพเรือไทยผู้สิ้นพระชนม์ที่หาดทรายรีทางใต้ของตัวเมืองในปี พ.ศ. 2466 นั้นวิ่งไปตลอดความยาวของชายฝั่งนี้ ไม่ใช่แค่ที่อนุสรณ์สถานทางใต้ที่มีชื่อเสียงที่เราครอบคลุมไว้ในคู่มือศาลของเรา การหยุดเงียบ ๆ เพื่อแสดงความเคารพจับคู่ได้อย่างเป็นธรรมชาติกับความคึกคักของตลาด และตัวท่าเรือ ที่ปลายของถนนสายเดียวกัน ให้ฉากหลังของค่ำคืน ทั้งเรือที่เข้าฝั่งสำหรับค่ำคืน อ่าวที่มืดลง และกลิ่นของเตาย่างที่ผสมกับอากาศทะเล คืนวันศุกร์เต็มรูปแบบของสะพลีเขียนตัวมันเอง ทั้งชายหาดในตอนบ่าย จุดชมวิวสำหรับแสงสุดท้าย ศาลและท่าเรือในพลบค่ำ และถนนคนเดินสำหรับอาหารเย็น ไม่มีสิ่งใดในนั้นราคาสูง ไม่มีสิ่งใดต้องจอง และแทบไม่มีใครในนั้นจะเป็นนักท่องเที่ยว การผสมผสานนั้นหาได้ยากขึ้นบนชายฝั่งของประเทศไทย และสะพลียังเสนอให้ทุกสัปดาห์

การเดินทางไปสะพลีและการเดินทางไปรอบ ๆ

สะพลีเข้าถึงได้ตรงไปตรงมาเมื่อเราหยุดคิดว่าชุมพรเป็นเพียงเมืองเฟอร์รี จากตัวเมืองชุมพร หมู่บ้านอยู่ห่างไปทางเหนือสิบหกถึงสิบแปดกิโลเมตร เป็นการเดินทางที่ง่ายด้วยแท็กซี่ สองแถว หรือรถเช่า และใกล้พอที่แม้การแวะพักคืนเดียวก็สามารถรวมบ่ายที่ชายหาดสะพลีได้ สะพลียังมีสถานีรถไฟเล็ก ๆ ของมันเองบนเส้นทางสายใต้ เป็นสถานีชั้น 3 ห่างจากสถานีธนบุรีในกรุงเทพฯ 453.8 กิโลเมตร ให้บริการด้วยรถธรรมดา 254/255 หลังสวน–ธนบุรี ทั้งช้า เป็นท้องถิ่น และมีบรรยากาศมากกว่าความเร็ว และเป็นวิธีที่น่าหลงใหลจริงในการมาถึงหมู่บ้านชาวประมงหากตารางเวลาของเราหลวม นักเดินทางส่วนใหญ่จะใช้สถานีชุมพรในตัวเมือง ศูนย์กลางรถไฟหลักของจังหวัด และนั่งขึ้นเหนือจากที่นั่น คู่มือรถไฟและการเดินทางของเราครอบคลุมทั้งสองอย่างในรายละเอียด การบินเข้ามาง่ายที่สุด สนามบินชุมพรอยู่ที่นี่ในอำเภอปะทิว ดังนั้นการพักที่สะพลีหรืออ่าวบ่อเมาสามารถเริ่มต้นได้ภายในหนึ่งชั่วโมงของการลงจอด

เมื่อตั้งฐานในสะพลีแล้ว ชายฝั่งสำรวจได้ดีที่สุดด้วยล้อ ทั้งรถเช่าพร้อมคนขับสำหรับวันกระโดดไปตามอ่าว หรือมอเตอร์ไซค์เฉพาะสำหรับผู้ขี่ที่มีใบอนุญาต มีประกัน และมีประสบการณ์ เพราะอย่างที่เราพูดในทุกคู่มือบนชายฝั่งนี้ ถนนของชุมพรไม่ใช่ที่สำหรับเรียนขี่ ระยะทางนั้นเป็นมิตร ทั้งหาดทุ่งวัวแล่นอยู่ห่างไปทางใต้ไม่กี่นาที ตัวเมืองอยู่ต่ำกว่าครึ่งชั่วโมง และอ่าวข้างสนามบินเป็นการวิ่งสั้น ๆ ขึ้นเหนือ พักอย่างน้อยสองคืนหากทำได้ คืนเดียวทำให้สะพลีเป็นทางอ้อม สองหรือสามคืนทำให้มันเป็นสิ่งที่มันสมควรเป็น ทั้งฐานสำหรับช่วงชายหาดที่เงียบและสะอาดที่สุดในชุมพร และหนึ่งในความลับที่เก็บไว้ดีที่สุดบนชายฝั่งอ่าวทั้งหมด

ชุมพรขายตัวเองอย่างถ่อมตนในฐานะประตู สะพลีคือข้อพิสูจน์ว่าประตูนั้นมีประตูทางเหนือเช่นเดียวกับประตูทางใต้ และเบื้องหลังประตูนี้ไม่มีคิวเรือเฟอร์รีเลย มีเพียงหมู่บ้านชาวประมง น้ำสำหรับว่ายน้ำที่วัดได้ว่าสะอาดที่สุดของประเทศไทย ตลาดวันศุกร์ข้างท่าเรือ และสายของอ่าวที่วิ่งขึ้นชายฝั่งปะทิวไปทางสนามบิน จงไปก่อนที่คนอื่นจะค้นพบมัน จากหลักฐานนี้ หมู่บ้านไม่รีบร้อน และนั่นคือเหตุผลอย่างแท้จริงว่าทำไมมันจึงคุ้มค่ากับการเดินทาง

---

About the Authors

Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand from the road as much as from home — ferries, trains, markets and all. Their main site is Patong-Thailand.com, where this Gulf-coast notebook continues.