Mu Ko Chumphon's Islands: Koh Ngam, Koh Matra, Koh Lawa, Koh Thalu and Koh Kula

From the Chumphon mainland, the islands look like a rumour. On a clear morning at Thung Wua Laen or Hat Sai Ri you can see them strung along the horizon — low, green, limestone humps in a flat Gulf sea — and it is easy to mistake them for one vague island rather than forty. They are not vague at all. Each one has its own shape, its own reef, its own reason to go, and the difference between a good day out here and a wasted one is usually knowing which island you are actually heading for, and why. This is an island-by-island guide to Mu Ko Chumphon National Park: the Ngam pair that every diver knows, the white-sand pair that every snorkeller loves, the cave island, and the quiet southern pair that most visitors never hear about. Read it first, then choose a boat, not the other way round.

One honest note before anything else. This article is published on 14 November 2026, inside the park's usual annual island closure, which runs from about 1 November to 15 December. The islands described here are therefore a plan for the season ahead, not a promise that a boat will leave tomorrow. That is exactly how Chumphon works: the sea has a calendar, and the islands keep it. Use this guide to choose your island, check the current opening with the park or your boat operator before you pay anyone, and go when the sea says yes. The islands will still be there, and they are better for the rest.

An island in Mu Ko Chumphon National Park — limestone cliffs, a small beach and reef shallows in clear Gulf water. Photo: KOSIN SUKHUM, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

The Archipelago in One View: Forty Islands, One Quiet Sea

Mu Ko Chumphon National Park covers about 317 square kilometres of sea and coast, and about forty islands, in the western Gulf of Thailand. Its boundary runs a long way down the Chumphon coast: from Ko Chorakhe in Pathio district in the north, past the Ngam islands, Ko Samet, Ko Maphrao, Ko Matra and Ko Lawa, down to the Sawi islands and Ao Thong Khrok in Lang Suan district in the south. The park was first established in 1989 and proclaimed as Mu Ko Chumphon National Park on 24 February 1999. That history matters, because it explains the feel of the place. This is not a resort archipelago with a jetty and a ticket office on every island. It is a protected seascape — limestone islands, fringing reefs, mangrove coast and open water — where most islands have no buildings at all, no shops, no overnight stay, and no reason to exist except as reef, bird cliff and beach.

Patong Special — Now Through Dec 17 · Book Direct at phvcondo.com

Koh Ngam Yai and Koh Ngam Noi: The Buddha's Hand and the Deep Side

Ko Ngam Yai and Ko Ngam Noi — Big Ngam and Little Ngam — are the islands every diver in Chumphon names first, and the pair that gives the park its postcard. Ko Ngam Yai is famed for a cliff formation said to resemble the Buddha's hand, a sheer limestone face rising out of the sea that you recognise the moment you see it, even in a photograph. The island is also home to the edible-nest swiftlet, the small bird whose nests are collected for bird's nest soup, and its cliffs are protected in part for that reason. You do not land and wander here the way you would on a resort beach. You arrive by boat, you look up at the rock, you get in the water, and the island does the rest.

Under the water, Ko Ngam Yai is the richest island in the park for one particular sight: magnificent sea anemones, and the clownfish that live in them. A 2021 study of eight sites in the park found the highest abundance of the magnificent sea anemone, Heteractis magnifica, at Ko Ngam Yai, and the anemonefish that go with it — including the pink skunk clownfish — in the greatest numbers there too. In plain language, that means that at three to five metres down, in clear water, you can drift over fields of anemones, each one holding its clownfish, in a density you will not find on the other islands. It is the kind of snorkelling that makes a first-timer gasp and a diver reach for a camera, and it is the reason the Ngam islands lead every five-island boat trip in the park.

Ko Ngam Noi, the smaller neighbour, is the deeper of the two. Its reef drops away more steeply, its water is often clearer, and it is listed as a dive site rather than a snorkelling beach. Divers come here for the coral, for the fish that gather around the pinnacles, and — once in a while, never on schedule — for a whale shark. Chumphon's sea is famed for whale sharks, and Ko Ngam Noi is one of the places they are most often reported, most often around April. Nobody can book a whale shark. The honest way to say it is that the Ngam islands are where the chance exists, and that the chance is part of why divers keep coming back. If you are a snorkeller rather than a diver, do not worry: the shallow reef at Ko Ngam Yai is the snorkelling, and the boat will usually give you time at both islands, one for the anemones and one for the view from the water.

Koh Matra and Koh Lawa: White Sand, Giant Clams and Shallow Reefs

If the Ngam islands are the park's drama, Ko Matra and Ko Lawa are its gentleness. Ko Matra — also written Mattra — is the island with the fine white sand and the turquoise water that looks, in photographs, like a place much further south. Its cape carries a coral reef line that makes for spectacular snorkelling in shallow water, two to five metres deep, where the light is good and the fish are close. On one of its deserted beaches, visitors are told to look for the hairy-legged mountain crab, a land crab that climbs trees and, so the story goes, sounds like a baby chick. Whether you meet the crab or not, the beach itself is the point: white sand, clear water, and nobody else on it for long stretches of the day.

Ko Matra is also the island where the park's conservation work is most visible. Local villagers breed giant clams here, growing the young clams and returning them to the reef, and the project is part of why the reef around the island is worth protecting rather than just visiting. It is a good story to carry with you into the water: the clams you may see on the reef are not an accident of nature alone, they are the result of people on this coast deciding, year after year, to put something back. Look, photograph, and leave them exactly where they are. A giant clam is a slow animal in a fast world, and it does not need to be touched to be appreciated.

Ko Lawa sits a short boat ride from Ko Matra, and it is the smaller, quieter sister. It has a gleaming white beach surrounded by shallow water, and a host of anemones and small reef fish in water shallow enough for a confident beginner to enjoy. At two to four metres, the reef here is the kind of snorkelling that works for families: clear enough to see, shallow enough to feel safe, and varied enough that a child with a mask will remember it. The two islands are usually visited together on the same boat day, Matra for the sand and the reef, Lawa for the quiet beach and the anemones, and together they make the best introduction to the park for anyone who is not a diver.

Ocellaris clownfish in a magnificent sea anemone in Thai waters — the anemone fields of Ko Ngam Yai are famous for exactly this pairing. Photo: The Cosmonaut, CC BY-SA 2.5 CA, via Wikimedia Commons.

Koh Thalu: Caves, Coral Gardens and a Swim-Through

Ko Thalu — also written Koh Talu — is the island for people who like their snorkelling with a little adventure in it. Its shallow margin reefs are fringed with coral gardens, and its limestone carries caves you can swim through, where the light goes blue and then, suddenly, bright again on the other side. It is a popular snorkelling and diving destination for exactly that combination: coral close to the surface, fish in the gardens, and a cave swim that feels like a small expedition even though it is, on a calm day, well within the ability of a confident swimmer with a guide.

The cave is the part to take seriously. A swim-through is not a place to go alone, and it is not a place to go on a rough day. Go with a boat operator who knows the island, go when the sea is calm, wear a life jacket if the operator offers one, and follow the guide's line through the cave rather than finding your own. The reward is worth the care: a swim through rock, with coral on the walls and the open sea waiting on the far side, is one of the most memorable half-hours in the park. The coral gardens outside the cave are the slower pleasure — drift along the reef edge, watch the small fish working the coral, and save your energy for the cave rather than spending it all in the first ten minutes.

Koh Kula and Koh Rang Ka Chiu: The Southern Pair

South of the Ngam and Matra groups, off Sawi district, sit two islands that most Chumphon visitors never hear about — and that is, for the moment, their charm. Ko Kula is a small island about twenty-five minutes by boat from the Sawi shore, with white sandy beaches, clear water and coral reefs. It is one of the few islands in the park with accommodation, including a national park campground, and it is the island to choose if you want a slower, more local boat day, leaving from a fishing shore rather than a ferry pier. Ko Rang Ka Chiu — also called Langka Jew — is its snorkelling neighbour, a popular stop for its clear water and reef, and the two are often visited together from the Sawi side.

Thung Wua Laen beach — palms, empty sand and shallow Gulf water: the beach coast from which many island boats leave. Photo: Lamacchiacosta, CC BY-SA 4.0, via Wikimedia Commons.

How a Boat Day Actually Works

A boat day in Mu Ko Chumphon is a day trip, and it helps to picture it that way before you book. You sleep on the mainland — in Chumphon town, at Thung Wua Laen, at Hat Sai Ri, or in Sawi — and you leave in the morning by longtail or speedboat, spend the day moving between two or three islands, and come back in the afternoon with salt in your hair and sand in your bag. The boats leave from several places, and the place matters: the Ngam islands are most often reached from the Thung Makham and Thung Wua Laen coast, the Matra and Lawa islands from the Pak Nam side, and the Kula pair from Sawi. Ask your operator which shore the boat leaves from, and how to get there, before you book. A boat that leaves from a pier an hour from your guesthouse is a different day from a boat that leaves from the beach at the end of your road.

Most operators run a five-island day — Ko Ngam Noi, Ko Ngam Yai, Hin Pae, Ko Kalok and Ko Thalu are the usual five — and the shape of the day is the same whichever operator you choose. Morning departure, a first snorkelling stop while the water is calmest, a move to a second island for a swim and a beach rest, lunch on the boat or on a beach, and a last stop in the afternoon before the run home. Private charters exist too, and they are worth considering if you are a family or a small group: you choose the islands, you set the pace, and you are not waiting for twenty strangers to get their masks on. Either way, ask what is included — mask, fins and life jacket should be, drinking water should be, and the park entrance fee may or may not be — and ask what happens if the sea turns. The usual park entrance fee quoted is 40 baht for a Thai adult and 200 baht for a foreign adult, with children at half price; confirm it on the day, at the gate or with your operator, because fees are the kind of detail that changes without a website noticing.

When to Go — and When Not To

The calendar for these islands is simple, and it rewards patience. March to late September is the high season for the park: the sun is reliable, the sea is at its calmest, and the visibility is at its best. April is the month divers talk about most, because it is when the whale shark reports cluster around the Ngam islands, and because the sea is warm and flat. May to September stays good, with the occasional squall that a boat day can work around. The shoulder months — February and October — can be lovely, and can also be windy; they are the months to check the forecast the night before and to keep a backup plan, a beach day or a town day, in your pocket.

October to December is the season to respect rather than to fight. These are the wettest months on the Chumphon coast, the windiest, and the months when boats sometimes cannot reach the islands at all. The park's annual closure, usually 1 November to 15 December, sits squarely in that stretch, and it exists for a reason: to give the reefs a rest, and to keep visitors off a sea that does not want them. If you are in Chumphon in that window, do not try to talk a boat into going anyway. Use the time for the mainland instead — the mangrove boardwalk at the park headquarters, the beaches, the markets, the town — and plan the islands for the reopening. The islands are not going anywhere. The best boat day is the one you take in a calm sea, not the one you force in a rough one.

Hat Sai Ri — a long sweep of sand beneath the shrine hill: the quiet south coast, close to Pak Nam and the boats that leave from it. Photo: Dirk Enthoven, CC BY 3.0, via Wikimedia Commons.

Doing the Islands Well: Practical Notes

The islands are quiet because they are protected, and they stay protected because visitors behave well on them. The rules are simple, and they are worth following even when nobody is watching. Do not stand on coral, do not touch it, and do not take anything from the reef — a shell, a piece of coral, a clam. Do not feed the fish; it changes their behaviour and it damages the reef. Take every piece of rubbish back with you, including the small pieces, because there is no bin on a park island and no one to collect what you leave. Use reef-safe sunscreen, or better, cover up with a rash guard and use sunscreen only where you must. And wear a life jacket when the operator offers one, even if you are a strong swimmer. The sea around a limestone island is not a swimming pool, and a life jacket is not a sign of weakness. It is a sign that you plan to enjoy the day and go home afterwards.

Finally, give the islands a full day, not a hurried half-day squeezed between a train and a ferry. The park is at its best when you are not watching the clock: the morning light on the Ngam cliffs, the midday snorkel at Matra when the sun is straight overhead and the water glows, the afternoon swim at Thalu when the cave light is at its best. A full day costs little more than a half-day, and it buys you the one thing the islands cannot be rushed into giving you — the feeling, as the boat turns for home and the islands shrink behind you, that you have actually been somewhere, not just looked at it. That feeling is the reason to come to Chumphon in the first place, and it is the reason to come back.

---

— ภาษาไทย / Thai version below —

หมู่เกาะอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร: เกาะง่าม เกาะมาตรา เกาะละวะ เกาะทะลุ และเกาะกุลา

จากฝั่งชุมพร หมู่เกาะดูเหมือนข่าวลือ ในเช้าที่อากาศแจ่มใสที่หาดทุ่งวัวแล่นหรือหาดทรายรี คุณจะเห็นเกาะเรียงรายอยู่ตามขอบฟ้า — เกาะหินปูนสีเขียวเตี้ย ๆ ในทะเลอ่าวไทยที่ราบเรียบ — และง่ายที่จะเข้าใจผิดว่ามันคือเกาะเดียวที่คลุมเครือ แทนที่จะเป็นเกาะสี่สิบเกาะ แต่ละเกาะมีรูปร่างของตัวเอง มีแนวปะการังของตัวเอง และมีเหตุผลของตัวเองที่จะไป และความแตกต่างระหว่างวันที่ดีบนเรือกับวันที่เสียไป มักอยู่ที่การรู้ว่าคุณกำลังมุ่งหน้าไปเกาะไหนกันแน่ และทำไม บทความนี้เป็นคู่มือเกาะต่อเกาะของอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร เกาะง่ามที่นักดำน้ำทุกคนรู้จัก เกาะทรายขาวที่นักดำน้ำตื้นทุกคนรัก เกาะถ้ำ และเกาะเงียบ ๆ ทางใต้ที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยินชื่อ อ่านก่อน แล้วค่อยเลือกเรือ ไม่ใช่ทางกลับกัน

ข้อสังเกตที่ตรงไปตรงมาข้อหนึ่งก่อนสิ่งอื่นใด บทความนี้เผยแพร่เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2569 ซึ่งอยู่ในช่วงปิดเกาะประจำปีตามปกติของอุทยาน ตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึงประมาณ 15 ธันวาคม ดังนั้นเกาะที่เล่าถึงในที่นี้จึงเป็นแผนสำหรับฤดูกาลข้างหน้า ไม่ใช่คำสัญญาว่าเรือจะออกพรุ่งนี้ นั่นคือวิธีที่ชุมพรทำงาน ทะเลมีปฏิทินของตัวเอง และเกาะก็รักษาปฏิทินนั้นไว้ ใช้คู่มือนี้เพื่อเลือกเกาะของคุณ ตรวจสอบการเปิดเกาะปัจจุบันกับอุทยานหรือผู้ประกอบการเรือก่อนจ่ายเงิน และไปเมื่อทะเลบอกว่าไปได้ เกาะจะยังคงอยู่ตรงนั้น และจะดีขึ้นเพราะได้พัก

ภาพรวมของหมู่เกาะ: สี่สิบเกาะ ทะเลเงียบ ๆ หนึ่งผืน

อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพรครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 317 ตารางกิโลเมตรของทะเลและชายฝั่ง และเกาะประมาณสี่สิบเกาะในอ่าวไทยตะวันตก ขอบเขตของอุทยานทอดยาวลงไปตามชายฝั่งชุมพร จากเกาะจระเข้ในอำเภอปะทิวทางเหนือ ผ่านหมู่เกาะง่าม เกาะเสม็ด เกาะมะพร้าว เกาะมาตราและเกาะละวะ ลงไปถึงหมู่เกาะในอำเภอสวีและอ่าวทองครกในอำเภอหลังสวนทางใต้ อุทยานก่อตั้งครั้งแรกในปี 2532 และประกาศเป็นอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพรเมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 ประวัตินั้นสำคัญ เพราะมันอธิบายบรรยากาศของที่นี่ นี่ไม่ใช่หมู่เกาะรีสอร์ทที่มีท่าเรือและจุดขายตั๋วบนทุกเกาะ แต่เป็นทะเลที่ได้รับการคุ้มครอง — เกาะหินปูน แนวปะการัง ป่าชายเลนและทะเลเปิด — ซึ่งเกาะส่วนใหญ่ไม่มีอาคารเลย ไม่มีร้านค้า ไม่มีที่พักค้างคืน และไม่มีเหตุผลที่จะมีอยู่ นอกจากเป็นแนวปะการัง หน้าผานก และชายหาด

เกาะง่ามใหญ่และเกาะง่ามน้อย: พระหัตถ์พระพุทธเจ้าและด้านลึก

เกาะง่ามใหญ่และเกาะง่ามน้อยเป็นเกาะที่นักดำน้ำในชุมพรเอ่ยชื่อเป็นอันดับแรก และเป็นเกาะที่ให้ภาพโปสการ์ดของอุทยาน เกาะง่ามใหญ่มีชื่อเสียงจากหน้าผาที่กล่าวกันว่ามีรูปร่างเหมือนพระหัตถ์ของพระพุทธเจ้า เป็นหน้าผาหินปูนสูงชันที่โผล่ขึ้นมาจากทะเล ซึ่งคุณจะจำได้ทันทีที่เห็น แม้แต่ในภาพถ่าย เกาะนี้ยังเป็นที่อยู่ของนกแอ่นกินรัง นกตัวเล็กที่รังของมันถูกเก็บไปทำรังนก และหน้าผาของมันได้รับการคุ้มครองส่วนหนึ่งด้วยเหตุผลนั้น คุณไม่ได้ขึ้นฝั่งแล้วเดินเล่นที่นี่เหมือนชายหาดรีสอร์ท คุณมาถึงโดยเรือ คุณมองขึ้นไปที่หิน คุณลงน้ำ และเกาะจะทำส่วนที่เหลือเอง

ใต้น้ำ เกาะง่ามใหญ่เป็นเกาะที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดในอุทยานสำหรับภาพหนึ่งภาพโดยเฉพาะ นั่นคือดอกไม้ทะเลชนิดงดงาม และปลาการ์ตูนที่อาศัยอยู่ในนั้น งานวิจัยในปี 2564 ที่ศึกษาจุดแปดแห่งในอุทยานพบว่าดอกไม้ทะเลงดงาม Heteractis magnifica มีความหนาแน่นสูงสุดที่เกาะง่ามใหญ่ และปลาการ์ตูนที่อยู่คู่กัน — รวมถึงปลาการ์ตูนชมพู — ก็มีจำนวนมากที่สุดที่นั่นด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือ ที่ความลึกสามถึงห้าเมตร ในน้ำใส คุณสามารถลอยเหนือทุ่งดอกไม้ทะเล แต่ละดอกมีปลาการ์ตูนของตัวเอง ในความหนาแน่นที่คุณจะไม่พบในเกาะอื่น นั่นคือการดำน้ำตื้นที่ทำให้ผู้มาใหม่ร้องว้าว และนักดำน้ำหยิบกล้องขึ้นมา และเป็นเหตุผลที่หมู่เกาะง่ามนำทริปเรือห้าเกาะทุกทริปในอุทยาน

เกาะง่ามน้อย ซึ่งเป็นเกาะข้างเคียงที่เล็กกว่า เป็นเกาะที่ลึกกว่าในสองเกาะ แนวปะการังของมันลาดลงชันกว่า น้ำมักจะใสกว่า และมันถูกจัดเป็นจุดดำน้ำมากกว่าชายหาดดำน้ำตื้น นักดำน้ำมาที่นี่เพื่อปะการัง เพื่อฝูงปลาที่รวมตัวรอบยอดหินใต้น้ำ และ — นาน ๆ ครั้ง ไม่เคยตามตาราง — เพื่อฉลามวาฬ ทะเลชุมพรมีชื่อเสียงเรื่องฉลามวาฬ และเกาะง่ามน้อยเป็นหนึ่งในสถานที่ที่พบพวกมันบ่อยที่สุด มักพบมากที่สุดราวเดือนเมษายน ไม่มีใครจองฉลามวาฬได้ วิธีพูดที่ตรงไปตรงมาคือ หมู่เกาะง่ามคือที่ที่โอกาสนั้นมีอยู่ และโอกาสนั้นเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่นักดำน้ำกลับมาอีก หากคุณเป็นนักดำน้ำตื้นมากกว่านักดำน้ำลึก ไม่ต้องกังวล แนวปะการังตื้นที่เกาะง่ามใหญ่คือการดำน้ำตื้น และเรือมักจะให้เวลาคุณที่เกาะทั้งสอง เกาะหนึ่งสำหรับดอกไม้ทะเล และอีกเกาะสำหรับชมวิวจากน้ำ

เกาะมาตราและเกาะละวะ: ทรายขาว หอยมือเสือ และแนวปะการังตื้น

หากหมู่เกาะง่ามเป็นความตื่นเต้นของอุทยาน เกาะมาตราและเกาะละวะคือความอ่อนโยนของมัน เกาะมาตรา — เขียนว่า มาตรา หรือ มัดตรา — เป็นเกาะที่มีทรายขาวละเอียดและน้ำสีฟ้าคราม ซึ่งดูในภาพถ่ายเหมือนสถานที่ที่อยู่ไกลออกไปทางใต้มาก แหลมของเกาะมีแนวปะการังที่ทำให้การดำน้ำตื้นยอดเยี่ยมในน้ำตื้น ความลึกสองถึงห้าเมตร ที่แสงดีและปลาอยู่ใกล้ บนชายหาดที่เงียบสงบแห่งหนึ่งของเกาะ นักท่องเที่ยวได้รับคำบอกเล่าให้มองหาปูภูเขาขาขน ปูบกที่ปีนต้นไม้และว่ากันว่ามีเสียงเหมือนลูกไก่ ไม่ว่าคุณจะพบปูหรือไม่ ชายหาดนั้นเองคือจุดหมาย ทรายขาว น้ำใส และไม่มีใครอื่นอยู่ตรงนั้นเป็นเวลานานในแต่ละวัน

เกาะมาตราเป็นเกาะที่งานอนุรักษ์ของอุทยานเห็นได้ชัดที่สุด ชาวบ้านในท้องถิ่นเพาะพันธุ์หอยมือเสือที่นี่ เลี้ยงหอยตัวอ่อนแล้วปล่อยกลับสู่แนวปะการัง และโครงการนี้เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลที่แนวปะการังรอบเกาะควรค่าแก่การปกป้องมากกว่าการเยี่ยมชมเพียงอย่างเดียว เป็นเรื่องดีที่จะพกติดตัวลงไปในน้ำ หอยที่คุณอาจเห็นบนแนวปะการังไม่ได้เป็นเพียงความบังเอิญของธรรมชาติ แต่เป็นผลจากผู้คนบนชายฝั่งนี้ที่ตัดสินใจปีแล้วปีเล่าว่าจะคืนบางสิ่งกลับไป มอง ถ่ายภาพ และปล่อยพวกมันไว้ตรงที่พวกมันอยู่ หอยมือเสือเป็นสัตว์ที่เชื่องช้าในโลกที่รวดเร็ว และมันไม่จำเป็นต้องถูกสัมผัสเพื่อชื่นชม

เกาะละวะอยู่ห่างจากเกาะมาตราเพียงนั่งเรือสั้น ๆ และเป็นเกาะน้องที่เล็กกว่าและเงียบกว่า มีชายหาดสีขาวแวววาวล้อมรอบด้วยน้ำตื้น และมีดอกไม้ทะเลและปลาแนวปะการังตัวเล็กมากมายในน้ำที่ตื้นพอที่ผู้เริ่มต้นที่ว่ายน้ำเป็นจะสนุกได้ ที่ความลึกสองถึงสี่เมตร แนวปะการังที่นี่คือการดำน้ำตื้นที่เหมาะสำหรับครอบครัว ใสพอที่จะเห็น ปลอดภัยพอที่จะรู้สึกสบาย และหลากหลายพอที่เด็กที่สวมหน้ากากจะจดจำได้ เกาะทั้งสองมักจะเยี่ยมชมร่วมกันในวันบนเรือเดียวกัน มาตราเพื่อทรายและแนวปะการัง ละวะเพื่อชายหาดเงียบ ๆ และดอกไม้ทะเล และร่วมกันทำให้เป็นการแนะนำอุทยานที่ดีที่สุดสำหรับผู้ที่ไม่ใช่นักดำน้ำ

เกาะทะลุ: ถ้ำ ปะการัง และทางว่ายลอด

เกาะทะลุเป็นเกาะสำหรับผู้ที่ชอบการดำน้ำตื้นที่มีความผจญภัยเล็ก ๆ ปะการังตื้นของมันล้อมรอบด้วยสวนปะการัง และหินปูนของมันมีถ้ำที่คุณสามารถว่ายลอดได้ ที่แสงเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน แล้วทันใดนั้นก็สว่างอีกครั้งในอีกด้านหนึ่ง มันเป็นจุดดำน้ำตื้นและดำน้ำลึกที่ได้รับความนิยมด้วยส่วนผสมนั้นเอง ปะการังใกล้ผิวน้ำ ปลาในสวน และทางว่ายในถ้ำที่รู้สึกเหมือนการสำรวจเล็ก ๆ แม้ว่าในวันที่สงบ มันจะอยู่ในความสามารถของนักว่ายน้ำที่มั่นใจและมีไกด์ได้ดี

ถ้ำเป็นส่วนที่ต้องจริงจัง ทางว่ายลอดไม่ใช่ที่ที่จะไปคนเดียว และไม่ใช่ที่ที่จะไปในวันที่ทะเลแรง ไปกับผู้ประกอบการเรือที่รู้จักเกาะ ไปเมื่อทะเลสงบ สวมเสื้อชูชีพหากผู้ประกอบการมีให้ และว่ายตามเส้นทางของไกด์ผ่านถ้ำ แทนที่จะหาเส้นทางของตัวเอง รางวัลคุ้มค่ากับความระมัดระวัง การว่ายผ่านหิน โดยมีปะการังบนผนังและทะเลเปิดรออยู่อีกด้านหนึ่ง เป็นหนึ่งในครึ่งชั่วโมงที่น่าจดจำที่สุดในอุทยาน สวนปะการังนอกถ้ำเป็นความเพลิดเพลินที่ช้ากว่า — ลอยไปตามขอบแนวปะการัง ดูปลาตัวเล็กทำงานบนปะการัง และเก็บแรงไว้สำหรับถ้ำ แทนที่จะใช้หมดในสิบนาทีแรก

เกาะกุลาและเกาะรังกาเจียว: เกาะคู่ทางใต้

ทางใต้ของกลุ่มเกาะง่ามและเกาะมาตรา นอกอำเภอสวี มีเกาะสองเกาะที่นักท่องเที่ยวชุมพรส่วนใหญ่ไม่เคยได้ยินชื่อ — และนั่นคือเสน่ห์ของพวกมันในตอนนี้ เกาะกุลาเป็นเกาะเล็ก ๆ อยู่ห่างจากฝั่งสวีโดยเรือประมาณยี่สิบห้านาที มีชายหาดทรายขาว น้ำใส และแนวปะการัง เป็นหนึ่งในเกาะไม่กี่เกาะในอุทยานที่มีที่พัก รวมถึงลานกางเต็นท์ของอุทยานแห่งชาติ และเป็นเกาะที่ควรเลือกหากคุณต้องการวันบนเรือที่ช้ากว่าและเป็นท้องถิ่นมากกว่า ออกจากฝั่งประมงมากกว่าท่าเรือเฟอร์รี เกาะรังกาเจียว — เรียกอีกอย่างว่า เกาะลังกาเจียว — เป็นเกาะดำน้ำตื้นข้างเคียง เป็นที่นิยมเพราะน้ำใสและแนวปะการัง และทั้งสองเกาะมักจะเยี่ยมชมร่วมกันจากฝั่งสวี

วันบนเรือทำงานอย่างไร

วันบนเรือในหมู่เกาะชุมพรคือทริปหนึ่งวัน และช่วยให้จินตนาการแบบนั้นก่อนจอง คุณนอนบนแผ่นดิน — ในเมืองชุมพร ที่ทุ่งวัวแล่น ที่หาดทรายรี หรือในสวี — และออกเดินทางในตอนเช้าด้วยเรือหางยาวหรือเรือเร็ว ใช้เวลาทั้งวันเคลื่อนย้ายระหว่างเกาะสองหรือสามเกาะ และกลับมาในตอนบ่ายพร้อมเกลือในผมและทรายในกระเป๋า เรือออกเดินทางจากหลายแห่ง และสถานที่นั้นสำคัญ หมู่เกาะง่ามมักไปถึงมากที่สุดจากชายฝั่งทุ่งมะขามและทุ่งวัวแล่น เกาะมาตราและเกาะละวะจากฝั่งปากน้ำ และเกาะกุลาทั้งคู่จากสวี ถามผู้ประกอบการของคุณว่าเรือออกจากฝั่งไหน และจะไปที่นั่นอย่างไร ก่อนจอง เรือที่ออกจากท่าเรือห่างจากเกสต์เฮาส์ของคุณหนึ่งชั่วโมง เป็นวันที่ต่างจากเรือที่ออกจากชายหาดที่ปลายถนนของคุณ

ผู้ประกอบการส่วนใหญ่จัดทริปห้าเกาะในหนึ่งวัน — เกาะง่ามน้อย เกาะง่ามใหญ่ หินแพ เกาะกะโหลกและเกาะทะลุมักเป็นห้าเกาะนั้น — และรูปร่างของวันก็เหมือนกันไม่ว่าคุณจะเลือกผู้ประกอบการรายใด ออกเดินทางตอนเช้า จุดดำน้ำตื้นแรกในขณะที่น้ำสงบที่สุด ย้ายไปเกาะที่สองเพื่อว่ายน้ำและพักบนชายหาด อาหารกลางวันบนเรือหรือบนชายหาด และจุดสุดท้ายในตอนบ่ายก่อนเดินทางกลับ เรือเหมาลำส่วนตัวก็มี และคุ้มค่าที่จะพิจารณาหากคุณเป็นครอบครัวหรือกลุ่มเล็ก คุณเลือกเกาะ คุณกำหนดจังหวะ และคุณไม่ต้องรอคนแปลกหน้ายี่สิบคนใส่หน้ากาก ไม่ว่าจะอย่างไร ให้ถามว่ามีอะไรรวมอยู่บ้าง — หน้ากาก ตีนกบและเสื้อชูชีพควรรวมอยู่ น้ำดื่มควรรวมอยู่ และค่าธรรมเนียมเข้าอุทยานอาจรวมอยู่หรือไม่ก็ได้ — และถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากทะเลเปลี่ยน ค่าธรรมเนียมเข้าอุทยานที่มักอ้างกันคือ 40 บาทสำหรับผู้ใหญ่ชาวไทย และ 200 บาทสำหรับผู้ใหญ่ชาวต่างชาติ โดยเด็กครึ่งราคา ยืนยันในวันนั้น ที่ประตูหรือกับผู้ประกอบการของคุณ เพราะค่าธรรมเนียมเป็นรายละเอียดประเภทที่เปลี่ยนแปลงโดยไม่มีเว็บไซต์สังเกตเห็น

ควรไปเมื่อใด — และไม่ควรไปเมื่อใด

ปฏิทินสำหรับเกาะเหล่านี้เรียบง่าย และให้รางวัลแก่ความอดทน เดือนมีนาคมถึงปลายเดือนกันยายนเป็นฤดูท่องเที่ยวสูงสุดของอุทยาน แดดเชื่อถือได้ ทะเลสงบที่สุด และทัศนวิสัยดีที่สุด เดือนเมษายนเป็นเดือนที่นักดำน้ำพูดถึงมากที่สุด เพราะเป็นช่วงที่รายงานฉลามวาฬรวมตัวรอบหมู่เกาะง่าม และเพราะทะเลอุ่นและราบเรียบ เดือนพฤษภาคมถึงกันยายนยังคงดี โดยมีพายุฝนเป็นครั้งคราวที่วันบนเรือสามารถหลีกเลี่ยงได้ เดือนเปลี่ยนผ่าน — กุมภาพันธ์และตุลาคม — อาจสวยงาม และอาจมีลมแรงด้วย เป็นเดือนที่ควรตรวจสอบพยากรณ์อากาศในคืนก่อน และเก็บแผนสำรองไว้ในกระเป๋า วันชายหาดหรือวันในเมือง

เดือนตุลาคมถึงธันวาคมเป็นฤดูกาลที่ควรเคารพมากกว่าต่อสู้ นี่เป็นเดือนที่มีฝนตกมากที่สุดบนชายฝั่งชุมพร มีลมแรงที่สุด และเป็นเดือนที่บางครั้งเรือไปไม่ถึงเกาะเลย การปิดเกาะประจำปีของอุทยาน โดยปกติตั้งแต่วันที่ 1 พฤศจิกายนถึง 15 ธันวาคม อยู่ในช่วงนั้นพอดี และมีอยู่ด้วยเหตุผล เพื่อให้แนวปะการังได้พัก และเพื่อให้ผู้เยี่ยมชมอยู่ห่างจากทะเลที่ไม่ต้องการพวกเขา หากคุณอยู่ในชุมพรในช่วงนั้น อย่าพยายามพูดให้เรือออกไปอยู่ดี ใช้เวลานั้นสำหรับแผ่นดินแทน — ทางเดินไม้ในป่าชายเลนที่สำนักงานใหญ่อุทยาน ชายหาด ตลาด เมือง — และวางแผนเกาะสำหรับการเปิดอีกครั้ง เกาะไม่ได้ไปไหน วันบนเรือที่ดีที่สุดคือวันที่คุณไปในทะเลสงบ ไม่ใช่วันที่คุณฝืนไปในทะเลที่แรง

ทำเกาะให้ดี: หมายเหตุปฏิบัติ

เกาะเงียบสงบเพราะได้รับการคุ้มครอง และยังคงได้รับการคุ้มครองเพราะนักท่องเที่ยวประพฤติตัวดีบนเกาะ กฎนั้นเรียบง่าย และคุ้มค่าที่จะปฏิบัติตามแม้ไม่มีใครเฝ้าดู อย่ายืนบนปะการัง อย่าแตะต้องมัน และอย่านำสิ่งใดจากแนวปะการังไป — เปลือกหอย ชิ้นส่วนปะการัง หอย อย่าให้อาหารปลา มันเปลี่ยนพฤติกรรมของพวกมันและทำลายแนวปะการัง นำขยะทุกชิ้นกลับไปกับคุณ รวมถึงชิ้นเล็ก ๆ เพราะไม่มีถังขยะบนเกาะในอุทยาน และไม่มีใครเก็บสิ่งที่คุณทิ้งไว้ ใช้ครีมกันแดดที่ปลอดภัยต่อแนวปะการัง หรือดีกว่านั้น ปกปิดด้วยเสื้อกันแดดและใช้ครีมกันแดดเฉพาะที่จำเป็น และสวมเสื้อชูชีพเมื่อผู้ประกอบการมีให้ แม้ว่าคุณจะว่ายน้ำเก่งก็ตาม ทะเลรอบเกาะหินปูนไม่ใช่สระว่ายน้ำ และเสื้อชูชีพไม่ใช่สัญญาณของความอ่อนแอ แต่เป็นสัญญาณว่าคุณวางแผนที่จะสนุกกับวันนั้นและกลับบ้านหลังจากนั้น

สุดท้าย ให้เวลาเกาะเต็มวัน ไม่ใช่ครึ่งวันที่เร่งรีบระหว่างรถไฟกับเรือเฟอร์รี อุทยานสวยที่สุดเมื่อคุณไม่ได้เฝ้าดูนาฬิกา แสงยามเช้าบนหน้าผาง่าม การดำน้ำตื้นตอนเที่ยงที่มาตราเมื่อดวงอาทิตย์อยู่ตรงเหนือศีรษะและน้ำส่องประกาย การว่ายน้ำตอนบ่ายที่ทะลุเมื่อแสงในถ้ำดีที่สุด วันเต็มวันมีค่าใช้จ่ายมากกว่าครึ่งวันเพียงเล็กน้อย และมันซื้อสิ่งเดียวที่เกาะไม่สามารถเร่งรีบให้คุณได้ — ความรู้สึก ขณะที่เรือหันกลับบ้านและเกาะหดเล็กลงข้างหลังคุณ ว่าคุณได้ไปอยู่ที่ไหนสักแห่งจริง ๆ ไม่ใช่แค่มองดูมัน ความรู้สึกนั้นคือเหตุผลที่มาชุมพรตั้งแต่แรก และเป็นเหตุผลที่จะกลับมาอีก

---

About the Authors

Scott and Jay Riefler run a small family condo business in Patong, Phuket, and write about living in Thailand from the road as much as from home — ferries, trains, markets and all. Their main site is Patong-Thailand.com, where this Gulf-coast notebook continues.

Call Scott: +66 80 052 8082